Waanbeelden

Waanbeelden …Beste Rob,

Rob, je laatste bijdrage heeft me nogal geraakt. Niet dat ik eerder de frame ‘het is de schuld van Wouter Bos’ niet eerder had gehoord, maar meer omdat ik langzamerhand tot de conclusie moet komen dat politiek bedrijven steeds meer een markering-verhaal begint te worden. Niet de inhoud telt meer bij het kiezersvolk, maar hoe jij jezelf in de kijker weet te zetten met door spindokters en reclameschrijvers als motor achter bedachte waanbeelden.

Brief Loek Borrèl aan Rob Vrolijk

Waanbeelden

Deze formatie om een nieuw kabinet in elkaar te knutselen krijgt langzamerhand vervelende trekjes. Je ziet Rutte – juist ja, de ‘pathologische leugenaar pur sang’ – zijn gemaakte vrolijkheid weer in elke camera etaleren, joviaal doen, extra hard praten (‘schreeuwen’ in de volksmond) als ie over het Binnenhof loopt en vooral nietszeggende antwoorden aan journalisten geeft. En dan die Hoekstra, die in elk gesprek zo nietszeggend is, dat het gewoon vervuiling van het televisiescherm begint te worden. Wopke die nog een hele Doos van Pandora onder het tapijt moet vegen voordat het CDA-congres in september de sleutel van de partij in de Noordzee kiepert. Maar ook Kaag, die haar afkeer van Rutte’s kinderachtig gedrag nauwelijks van haar gezicht kan vegen, moet toch wat ‘nieuw leiderschap’ tonen. Tot nu toe zijn het vooral inhoudsloze woorden, die – volgens een nijvere Mariette Hamer – mooi op een A4’tje kunnen. Met de handtekening van Rutte en Kaag eronder.

 

Time out

Omdat de hoofdrolspelers hebben bedacht eerst nog een aantal weken vakantie te nemen. Om rustig aan het A4’tje te gaan werken, maar ook om Rutte de tijd te geven zich te laten fotograferen op (dance-) festivals, buurtbarbecues, in PVV-gemeente Volendam en op andere plekken waar het ‘volk’ recreëert, heb ik maar eens besloten om mijn blik op andere politieke zaken te werpen.

 

Even iets over de fusiegemeente…

Afgelopen woensdag was ik getuige van de eerste massabijeenkomst van de nieuw op te zetten gemeentelijke politieke partij PRO. Het is een gezamenlijke lijst van Progressief Landerd, PvdA en D66 en onafhankelijken in de nieuw te vormen gemeente Maashorst. De bijeenkomst werd gehouden in het café van De Pul. Dezelfde ruimte waar 23 jaar geleden een aantal vrijwilligers een afdeling van GroenLinks uit de grond stampte. Dat deze afdeling dan weer niet meedoet aan PRO, maar met een eigen lijst mee gaat doen aan de gemeenteraadsverkiezingen van november is weer een ander, bitter verhaal.

 

Op weg naar een vreselijke toekomst

De sfeer tijdens de avond was zeker niet slecht, hele aardige mensen, waarvan velen nog wel het hart op links zullen hebben. Tenminste, dat gevoel kreeg ik, nadat ik de uitkomsten van een enquêtevraag op het scherm zag verschijnen.
Terwijl elke bezoeker van de avond zich direct inschreef voor de nieuwe partij, liet ik dit aan mij voorbijgaan. Ik wilde op de avond toehoorder blijven, niet meer en niet minder. En toen gebeurde het waar ik altijd al bang voor ben: de aanwezigen werd gevraagd om via een app op hun telefoon mee te praten over de toekomst van de partij. Dan zit je met een mens of vijfentwintig in een ruimte en weet je als ‘vernieuwende’ partij in 1, 2, 3- knopjes op je mobiele telefoon de spontaniteit van de discussies om zeep te helpen. Wat is dit voor een vreselijke toekomst wanneer je bij elkaar zit en alleen met elkaar kan communiceren via een beeldschermpje. Ja, na elke beantwoording op een vraag, kon je nog iets mondeling toelichten. Maar het gemis aan een echte discussie vind ik fnuikend.

 

Minimale inhoud

Sowieso vond ik het inhoudelijk heel minimaal wat PRO tot nu toe kan toevoegen. Gemeenplaatsen als ‘verbinding’, ‘bestuurlijke vernieuwing’, ‘bevolking erbij betrekken’, ‘duurzaamheid’, ‘vergroening’, ‘diversiteit’, ‘inclusiviteit’ zijn leuk, maar hebben voor mij geen enkele betekenis als een partij niet vooral aangeeft waar ze nu echt voor staat. PRO staat nog aan het allereerste begin van het bestaan. Over vijf maanden doemen de verkiezingen al op, maar van enige druk lijkt geen sprake. Dat is misschien nog wel het allerleukste van de avond, die totale ongedwongen houding van de aanwezigen… behalve dan van die GroenLinks voorvrouw, die de sfeer verpestte door erop te wijzen dat er snel gehandeld moest worden, wilde PRO klaar zijn voor de verkiezingen.
Ik volg graag nog even dit soort partijen. Je weet maar nooit, wordt het misschien toch nog leuk in de nieuwe gemeenteraad…

 

De vrijheid van de ‘opgelegde’ rust

Nu al die versoepelingen in deze coronatijd een feit zijn en we terugkeren naar het oude normaal, moet me van het hart dat ik de rust van de coronatijd vreselijk zal missen. Ik ben sowieso niet een persoon die bijna sterft als de terrasjes niet opengaan, een avondje niet kan dansen of een flinke steak kan nuttigen in een van die vele ongezellige horecagelegenheden. Ik heb gemerkt dat de ‘opgelegde’ rust me heel veel vrijheid gaf (laat die Willem Engel dit maar niet horen; ik kaap nu zijn ‘vrijheid’). Vooral in mijn hoofd. Mijn zwart-schrijvende vulpen heeft nimmer zoveel rondingen weten te maken op het witte vel. Boeken lijk ik te verslinden en ik heb – na ruim drieëndertig jaar – de belofte aan mijn vader ingelost om me meer in zijn ‘Indische’ leven te verdiepen. Een geschiedenis, die mij niet bekend was en waar ik me achteraf ook voor schaam dat ik niet vaker met mijn vader hierover heb kunnen spreken. Maar tegelijkertijd kan ik zeggen dat de rust in het afgelopen jaar me heeft doen beseffen dat het doorgronden van allerlei onderwerpen nog zo veel rijkdom schenkt. Ik miste alleen het oog-in-oog-contact met mensen. Dat zoomen heb ik verafschuwd, zoals ook de stroom van WhatsApp riedeltjes me gestolen kunnen worden.

 

De vrees voor het oude normaal

En toch… ik vrees het oude normaal. Joop den Uyl zei aan de vooravond van de grote Arabische olieboycot in 1973: ‘Zo bezien, keert de wereld van voor de oliecrisis niet terug’ (https://www.youtube.com/watch?v=fNYgIUUtIZs). Die wereld kwam terug, smeriger, corrupter en alleen nog maar gericht op winst, winst en winst… Het is nu niet anders. Ook Rutte had het steeds over het ‘nieuwe’ normaal. We zouden lering trekken uit de wanorde die door Covid-19 aan de oppervlakte kwam. Het applaus is verstomd, we mogen weer. En dat laten we ons geen tweede keer zeggen. Heerlijk, toch?

 

En de voorgenomen verbeteringen dan?

Er zal niets terecht komen van al die voorgenomen verbeteringen. Hebben de betreffende ‘slimme’ mensen in die crisistijd wel een routekaart ontworpen waar we daadwerkelijk mee bezig moeten zijn. En waarom hebben Rutte en Hoekstra het steeds over een blokkade van een ‘linkse’ wolk, terwijl we nu eigenlijk een beleid nodig hebben dat een aantal grote vraagstukken in de sociale samenhang, het klimaat, de volkshuisvesting, het onderwijs en de zorg gaan oplossen. Daar hebben we een zo groot mogelijk deel van de bevolking en de politiek voor nodig. Helaas gaat Rutte nog een aantal weken de joviale toer op… zal het hem een zorg wezen?

Foto: Melanie Simon via Pixabay

 

Een aantal leuke postcasts over de kabinetsformatie

Spindocters Jack de Vries (CDA-spindokter) en Julia Wouters (PvdA-adviseur) becommentariëren de kabinetsformatie en bezien het vooral uit hun professie…
De Kamer van Klok – Ik ben een fan van Gijs Groenteman: losjes in het gesprek, humorvol en toch heel gedreven. Samen met hoofdredacteur Pieter Klok en misschien wel de beste columnist(e) Sheila Sitalsing bespreekt hij diepgaand de politieke week…
De stemming van Vullings en van der Wulp – Soms een beetje melig, maar toch wel interessante wekelijkse podcast over het reilen en zeilen op en rondom het Binnenhof…

Lees de vorige brief van Rob: Het is allemaal de schuld van Wouter Bos

Het is allemaal de schuld van Wouter Bos

Het is allemaal de schuld van Wouter Bos​ …Beste Loek,

ik schreef je al eerder over de manier waarop rechts op succesvolle wijze de beeldvorming over links in negatieve zin manipuleert. De onlangs overleden cabaretier Jeroen van Merwijk heeft hier ooit een zeer treffend en grappig liedje geschreven: ‘Het is allemaal de schuld van Wouter Bos’. Zelfs als je je verslikt in een stukje albatros, het is allemaal de schuld van Wouter Bos.

Brief Rob Vrolijk aan Loek Borrèl

Het is allemaal de schuld van Wouter Bos

Dát is al bijna vijftig jaar het onverstoorbare adagium van rechts Nederland. Gaat het fout in Nederland of op wereldschaal? Dan heeft Wouter Bos het gedaan. En dat gaat dus al terug tot de tijd van het Kabinet Den Uyl. In feite was Joop den Uyl de eerste Wouter Bos en daarmee gelijk ook weer de schuld van Wouter Bos. Volgens Van Merwijk is zelfs Wouter Bos de schuld van Wouter Bos.

 

Kabinet Overklaas

Het kabinet Den Uyl zou de grote potverteerder zijn geweest die de staatsschuld tot astronomische hoogte zou hebben opgestuwd. Wie naar de feiten kijkt, ziet dat dit volstrekte onzin is, maar het idee wordt door rechts Nederland warm gekoesterd. Die mythe werd min of meer in het leven geroepen door Hans Wiegel die tijdens een debat – verwijzend naar Den Uyl – riep ‘Sinterklaas bestaat, hij zit dáár.’ Het kabinet Van Agt-Wiegel zou de staatsschuld in een latere fase met 100% laten stijgen, terwijl dat onder Den Uyl ‘slechts’ 30% was. Daarmee zou je het kabinet Van Agt-Wiegel Overklaas kunnen noemen, maar dat wordt liever vergeten. De linksen zijn de potverteerders, punt uit.

 

Bijna vijftig jaar rechts beleid in Nederland

Het grappige van het hele idee dat alles de ‘schuld is van Wouter Bos’ is dat we sinds ‘Den Uyl’ nooit meer een links kabinet hebben gehad in Nederland. Ga maar na: Van Agt 1 t/m 3, Lubbers 1 t/m 3, Kok 1 & 2 (de PvdA inderdaad in the lead, maar Kok had in het kader van de internationale ‘derde weg ontwikkelingen’ de ideologische veren afgeschud en voerde een onvervalst neo-liberaal beleid. Superrechts dus.), Balkenende 1 t/m 4 (de man die de oude VOC-mentaliteit terugwenste) en Rutte 1 t/m 3 (PvdA maakt in Rutte 2 min of meer dezelfde fout als onder Kok). Kortom, de Nederlandse regeringen voeren sinds 1977 een gematigd tot zeer rechts beleid, maar alles wat er fout gaat is ‘de schuld van Wouter Bos’.
Inmiddels is ‘rechts’ zelfs zo ver dat het vaak niet eens de moeite meer neemt om ‘Wouter Bos’ te koppelen aan alles wat fout gaat, maar om alles wat fout gaat of hen niet bevalt te benoemen met ‘Wouter Bos’ en daarmee automatisch fout.

 

De schuld verlegd

Dit hele mechanisme werd wat mij betreft weer prachtig geïllustreerd tijdens de kabinetsformatie op het moment dat de rook rondom de pathologische leugenaar Rutte, de broedermoordenaar Hoekstra én de ondemocratische perikelen in de ministerraad wat was opgetrokken en het werkelijke formeren moest beginnen. Wat bleek nu plotseling? De formatie werd niet hopeloos vertraagd door voornoemde perikelen bij de rechtse partijen VVD en CDA, maar doordat de PvdA en GroenLinks elkaar – voor de verandering – standvastig bleven vasthouden.

 

Omkering van zaken

Het rechtse gekakel in programma’s als Goedemorgen Nederland, WNL op zaterdag en WNL Opiniemakers was oorverdovend. Wat dachten die linkse idioten wel niet. Het land had (en heeft) zo snel mogelijk een (bij voorkeur zo rechts mogelijk) kabinet nodig. Dit was nu echt niet het moment om spaken in de wielen van de BV Nederland te steken. Snapten ze dan echt niet dat twee linkse partijen in een kabinet volstrekt onaanvaardbaar is? Er is maar echt één linkse partij nodig om de schuld te kunnen geven voor alles wat er gedurende de komende kabinetsperiode misgaat.

 

Verontwaardiging over ‘links wangedrag’

Het interessante van deze frame is dat de verontwaardiging over het ‘linkse wangedrag’ nauwelijks gespeeld lijkt. Niet de leugens van Rutte, het verraad van Hoekstra of het gekonkel in de ministerraad is de oorzaak van de vertraging bij de samenstelling van het nieuwe kabinet, maar de bijna wanhopige standvastigheid waarmee PvdA en GroenLinks elkaar vasthouden. Nu kun je daarvan vinden wat je wilt, maar deze partijen staan hierin volledig in hun recht. Er is ook niets schimmigs of ondemocratisch aan. En dat kun je van alle VVD en CDA-perikelen niet zeggen.

 

Frame over

De frame dat PvdA en GroenLinks schade aan het landsbelang toebrachten liep net lekker, toen de memo van Pieter Omtzigt aan Liesbeth Spies uitlekte. Het zal uiteindelijk wel weer de schuld van Wouter Bos zijn – daarover geen twijfel -, maar vooraleerst moet die oneindig vervelende Pieter Omtzigt kaltgestellt worden. De man is immers overspannen en op z’n minst niet goed bij zinnen. Dat blijkt ook wel uit de omvang van zijn schrijven. Welke gek schrijft er nu een memo van 76 kantjes. Het lijkt bijkans wel ‘Dagboek van een Gek’. Dat leest toch niemand meer! (nee, dankzij het anti-cultuurbeleid van 10 jaar Rutte, is de leesvaardigheid van de bevolking niet optimaal meer). Nee, die Pieter Omtzigt mag dan op het eerste gezicht wel de held van het volk zijn, in werkelijkheid is het gewoon een autist waarmee het onmogelijk samenwerken is.

 

Nieuwe schandalen

Inmiddels zijn er door de uitgelekte memo van Omtzigt nieuwe schandalen aan het licht gekomen. Zoals het feit dat het CDA zijn politieke keuzes niet maakt op basis van christelijke principes, maar geleid door de God Mammon. Kortom, christelijke rechts Nederland zit nu even in het verdomhoekje en zijn nog aan het zoeken hoe ze eruit moeten komen. Een ding is echter op voorhand zeker: aan het eind weten ze in ieder geval wie ze hier de schuld van moeten geven. Drie keer raden …

Toegift. Omdat-ie zo leuk is, hierbij nog even de slottekst van de live versie van het lied van Jeroen van Merwijk: ‘En zit het je één keer geweldig mee, dan is dat dankzij de VVD.’

Lees de brief van Loek: En De Wereld Draait Door …

En De Wereld Draait Door …

En De Wereld Draait Door …Beste Rob,

Rob, het was de afgelopen drie weken erg stil op het Binnenhof. Kwam goed uit want ik had even tijd voor mezelf nodig. Familieomstandigheden noopten me ertoe. Even de fut eruit, moest me weer opladen. Hoe ouder ik word, hoe moeilijker het me afgaat.

Brief Loek Borrèl aan Rob Vrolijk

En De Wereld Draait Door …

Onder de Hamer

De zes weken stormlopen in Den Haag tegen Rutte en de zittende macht, is alweer gaan liggen. Een aardig eindrapport van verkenner Herman Tjeenk Willink, waarin hij toch een aantal beloftevolle adviezen over een ‘dun’ regeringsakkoord rondom diverse hete hangijzers – denk aan woningbouw, stikstof, duurzaamheid en klimaat, corona, maar ook macht en tegenmacht -beschreef, lijkt onder Hamer alweer naar de bureaulade verbannen. Haar eerste exercities (het oproepen van de achttien fractieleiders) vond ik dubbelop. Alsof de dames en heren politici ineens anders dachten over de politieke kwesties.

 

Massagetechniek

Op het moment dat ik je deze brief schrijf heeft ze de Kamervoorzitter om verlenging van haar mandaat gevraagd en gekregen. Ze lijkt de boel zo te masseren dat de mensen in het land langzaam wennen aan het idee dat Rutte toch gewoon premier blijft. Dat hij dus geaccepteerd wordt door de politici die eerst zo tegen hem te loop liepen en dat vijf partijen in het midden van het politieke centrum met elkaar een coalitie gaan vormen.

 

Niets geleerd van het verleden

Hoekstra heeft wel de meeste praatjes tot nu toe. Wil niet met een gezamenlijke PvdA/GroenLinks in een coalitie en eist eigenlijk nu al het ministerie van Financiën voor zichzelf op. Dat PvdA en GroenLinks elkaar niet loslaten en gezamenlijk de onderhandelingen ingaan vind ik zo gek nog niet. Voor D66 is het veiliger dat zij op de linkerflank ‘gedekt’ worden op eenzelfde wijze als de VVD op rechts een partner wenst te hebben. Dat Hoekstra vindt dat de linkse partijen mijlenver van het CDA afstaan is bedenkelijk voor een partij die voor kort nog op het Brabantse pluche zat met een partij als Forum voor Democratie. Natuurlijk ook een mooi verhaal, die Brabantse Statencoalitie. VVD en CDA verbreken twee weken geleden de liefde met FvD, omdat rond deze partij ‘een negatieve spiraal aan incidenten’ met zich meebracht. Niks geleerd van het korte huwelijk met de PVV in 2011-2012… met (uiterst) rechts valt echt niets te beginnen.

 

Het raadsel van de vijf?

Rob, ik mag er toch vanuit gaan dat uiteindelijk gekozen wordt om een coalitie te vormen met deze vijf partijen. Rutte wordt door iedereen, behalve door zijn eigen angsthazenpartij – zonder Rutte zou de VVD bijna zeker de weg van het CDA en de PvdA zijn opgegaan- , niet meer wordt gepruimd. Hij kan nog zoveel niet willen, maar zijn behendigheid heeft nu écht zijn langste tijd gehad.

 

Hoe houdbaar zijn Ploumen en Klaver?

Ook voor partijen als GroenLinks en de PvdA lijkt een plaats in een Kabinet-Rutte IV een noodzakelijk kwaad. Ze hebben in de oppositie nog geen deukje in een pakje boter kunnen slaan. Wil er iets terecht komen van de duurzaamheidstransitie, dan moet GroenLinks kleur bekennen en mede aan het roer gaan staan. Dat ze een verbond met de PvdA zijn aangegaan is in deze alleen maar te prijzen. En nog iets, De houdbaarheid van Ploumen en Klaver lijkt wel heel erg begrenst.

 

De glanzende toekomst van D66

D66 lijkt een gezonde toekomst tegemoet te gaan, maar schijn bedriegt. Nog maar twee jaar geleden, zowel tijdens de gemeenteraadsverkiezingen als ook de Europese verkiezingen leek deze partij goed voor de mestvaalt. Nederlaag op nederlaag. Een bijna mislukte campagne (Rob Jetten: “Nee, ik stem niet op Sigrid Kaag” – een echt ‘Lubbertje-Brinkmannetje’), die door Kaag in de laatste twee weken nog kon worden rechtgezet. Maar het is een wankele basis wanneer D66 niets meer brengt dan dat deze partij de afgelopen vier jaar heeft bewerkstelligt.

 

Tijd voor toontje lager

En ja, het CDA, dat lijkt me toch de meest instabiele partij van de vijf. Wat gaat Omtzigt nog doen, krijgt die Hoekstra wel zijn ministerschap op Financiën terug, hoe zit het toch met de miljardensteun aan de KLM, de vele zoekgeraakte coronabonnetjes op de ministeries, de innige relaties tussen een invloedrijk verkiezingsprogrammaschrijver en andere CDA’ers en natuurlijk de blijvende mokersteen: de toeslagenfraude. Het CDA heeft veel noten op zijn zang, maar een toontje lager zou hen beter staan.

 

De man van negen miljoen…

Rob, ik denk dat je dit clipje nog wel zult herinneren. Een jonge Sywert van Lienden, die door De Wereld Draait Door groot is gemaakt, bleek zijn cijfers over vluchtelingen en criminaliteit niet op orde te hebben. Hij mocht zijn excuses bij Matthijs van Nieuwkerk maken, wat ik nogal vreemd vond. Niet dat hij zich mocht excuseren, maar omdat hij in een eerdere stadium in de gelegenheid was gesteld over dit onderwerp mee te praten. Iemand die gewoon te weinig verstand heeft van een bepaald onderwerp mee laten praten over een zo’n beladen onderwerp, is dom en gevaarlijk. Van Lienden is één van de vele televisiepersoonlijkheden die dagelijks aanschuiven bij de vele praatprogramma’s op radio en tv, maar in niets is gebleken dat hij intellectueel boven de anderen stijgt. Niet wat betreft een verrassende toekomstvisie, niet wat betreft zijn twittergeschiedenis en zeker niet als het gaat om doorwrochte meningen. Het is een leuke babbelaar, waar DWDD overigens vol mee zat.

 

Zelfverrijking

En nu blijkt deze gast zichzelf te hebben verrijkt met niet geheel deugdelijke mondkapjes, die hij uit liefdadigheid zou opkopen voor het ministerie van Hugo de Jonge. Gedurende dit hele verkoopproces bleef hij zijn filantropische schijnheiligheid ophouden in allerlei infotainmentprogramma’s. De nieuwsgierige journalisten aan het hoofdeinde van de tafels bleken niet in staat ook maar één kritische vraag bedenken om er achter te komen te komen hoe en waarom iemand als Sywert van Lienden – die nog nooit iets had gedaan met mondkapjes of welke handelswaar dan ook – in staat was om miljoenen en miljoenen mondkapjes te verkrijgen en dat alles zonder enig eigenbelang.

 

Pure Zwendel

Die Sywert blijkt dus gewoon een zwendelaar te zijn. Iemand die met zijn twee handelsgenoten gebruik heeft gemaakt van de coronacrisis en samen zo’n twintig miljoen opstrijken. En maar allerlei onwaarheden blijven roepen. Hijzelf strijkt zo’n slordige negen miljoen op. Die wil hij gaan gebruiken om goede doelen te ondersteunen, maar of dit nog wel mogelijk is nu hij ‘maatschappelijk zo besmeurd’ is … Echt, gedrag dat je van een hufter mag verwachten, maar toch niet van een vroom lid van een christelijke volkspartij?
Rob, er zullen nog wel heel veel van dit soort grappen de revue passeren als het gaat over ‘dekkingsfouten’ tijdens de coronacrisis. Ik herinner me de kunsthandelaar Menten die door de journalist Hans Knoop in de jaren ’70 werd ontmaskerd als ordinaire dief van roofkunst in W.O. II (leuk om nog eens na te lezen). Die man maakte willens en wetens misbruik van een bepaalde situatie…. Kunnen we ervoor zorgen dat mensen die willens en wetens misbruik maken van de coronacrisis er niet genadig vanaf komen?

Lees de vorige brief van Rob: Een slager als voorzitter van de Vegetariërsbond?